Verdrietige momenten horen net zo blij het leven als fijne momenten.
Maar iedereen wijkt voor een fototoestel op het moment dat het niet goed met je gaat.
Terwijl dat juist in de meeste gevallen zo'n goede aanvulling kan zijn bij de verwerking van je verdriet. Welk verdriet dan ook.
Het is niet raar, het is niet sensatiegericht, het is vaak de laatste kans
Het is niet raar, het is niet sensatiegericht, het is vaak de laatste kans
Of het nu gaat om de laatste foto voor er een ziekte echt te zichtbaar word of bij het overlijden van een persoon,
maar ook bij het overlijden van een kind en/of baby.
Ik noem een paar mogelijkheden als voorbeeld.
* Een mooie familie reportage voor met start met een intensieve medicijnen kuur.
* Tijdens het verloop van een ziekte bed.
* Het overlijden van een kindje
* Een uitvaartdienst en de begrafenis/crematie
Zelfs de meest zware momenten ben ik er graag voor u om die herinnering vast te leggen.
* Een uitvaartdienst en de begrafenis/crematie
Zelfs de meest zware momenten ben ik er graag voor u om die herinnering vast te leggen.
Het zou voor mij een eer zijn om jullie te voorzien van die super belangrijke, emotionele foto's.
Ik werk met het grootste respect voor de wensen en behoeftes van iedereen die er bij betrokken is.
Heeft u vragen kunt u altijd bellen met 078-6912221 en/of 0623154057 bij geen gehoor kunt u naar het mobiele nummer een sms'je sturen en ik zal zo snel mogelijk reageren.
Achtergrond informatie
In het Victoriaanse tijdperk was het heel normaal dat men een foto nam van de geliefde die was overleden.
Heeft u vragen kunt u altijd bellen met 078-6912221 en/of 0623154057 bij geen gehoor kunt u naar het mobiele nummer een sms'je sturen en ik zal zo snel mogelijk reageren.
Achtergrond informatie
In het Victoriaanse tijdperk was het heel normaal dat men een foto nam van de geliefde die was overleden.
Dat was een uiterst precies werkje want toen had men niet van die
snelle camera's en soms moest je erg lang stil zitten of staan met je
overleden kind of ander familielid.
Waarom nam men een foto na de dood en niet tijdens een bloeiend
leven zul je je afvragen? Dat was omdat een foto laten maken een
kostbaar iets was en niet voor alle mensen weggelegd. En men stelde het
uit en uit tot het niet meer kon en een geliefde was overleden.
Dit was hun allerlaatste kans om hun kind,man,vrouw,opa of oma op de gevoelige plaat vast te laten leggen.
Tegenwoordig lijkt de dood haast wel een taboe,erover praten doen we zo min mogelijk terwijl de dood er altijd is.
We rouwen tegenwoordig in stilte en achter gesloten deuren,terwijl
je vroeger echt rouwkleding droeg zodat men wist dat er in jou familie
iemand was gestorven.
